در ابتدا نمی توانم تحسین خود را از آغاز با شکوه برنامه های بی بی سی پنهان کنم واقعیت این است که این شبکه به نحوی عالی در حال طی کردن روزهای ابتدایی خود است و همه چیزش در حد استاندارهای بالای یک شبکه تلویزیونی است. بخش های خبری متنوع،تحلیل های پخته و در عین حال به جا و کافی، سرگرمی های به موقع ، همه اینها نشان از یک شبکه حرفه ای دارد.به عنوان مثال آپارات در اولین برنامه خود با عنوان دماغ به سبک ایرانی مستندی فوق العاده بود با جذابتی مثال زدنی و دیدنی.
شاید اولین تلاش های شبکه فارسی بی بی سی در ابتدای کار آن باشد تا نظر منفی ایرانیان نسبت به انگلیس را برطرف کند. خبررسانی ، نظرسنجی ها و تقریبا تمامی برنامه ها به گونه ای سعی در برطرف کردن این پیش زمینه ذهنی ایرانیان دارد ولی به هر حال نمی توان آغاز با شکوه این شبکه ماهواره ای را نادیده گرفت و البته سوالی که ذهن را درگیر می کند ان است که آیا این سطح کیفیت در ادامه نیز حفظ خواهد شد یا خیر؟
به هر حال بی بی سی در ابتدا توانسته است رضایتمندی قابل قبول در میان بینندگان خود ایجاد کند. در عین حال با وجود خرسندی نسبت به از آغاز به کار این شبکه ته دل را ای کاش ها متعددی آزار می دهد. ای کاش هایی که شاید به این زودی ها از چارچوب آرزوهای ما خارج نشود. کاش می شد برای رسیدن به رویاهایمان این همه ای کاش نگویم. کاش آنقدر فضای جامعه رادیکال و بسته نبود تا مطبوعات و تلویزیون های خودمان در کشور می توانستند نظرهای مستقل و حقیقی جامعه را بیان کنند.ای کاش تنگ نظری ها را پایانی بود تا مردم بهتر می دانستند چه هستند و چه باید بکنند.کاش وفتی خبری را از صدا و سیمای ایران می شنیدیم اینقدر به صحت خبر شک نمی کردیم تا مجبور به چک کردن خبر از منابع دیگر باشیم. کاش در مملکت خودمان می توانسیتم مستند دماغ به سبک ایرانی را به تماشا بنشینیم. کاش برای دانستن واقعیت اینچنین آواره شبکه های خبری خارجی نمی شدیم .خلاصه اینکه کاش خودمان یک بی بی سی مستقل داشتیم و در نهایت ای کاش مسئولین کشور ای کاش ها را کمی جدی تر می گرفتند، ای کاش